BRYCE EN BLONDIE
  < Maart 2014 >  
Ma Di Wo Do Vr Za Zo
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            


   Zaterdag , 5 Maart 2005   

Mamma was vandaag de hele dag weer op pad met Braaises autootje, dus wij waren lekker thuis met pappa. Om een uur of 12 kwam buuffie Christel langs en ging mt Braais, maar znder mij weer weg...   Ik snapte er niks van, maar na zo'n 2 uurtjes kwamen ze weer thuis, Braais helemaal moe en voldaan en lekker opgefrist! Na onze lunch, waarbij pappa en buuffie Christel een bakkie deden, ging buuffie Christel weer weg, en zij nam (wr!!) Braais mee??? Zou hij bij haar gaan wonen??? Zou dat komen doordat ik niet altijd even lief voor hem ben??? Zou ik hem weggejaagd hebben...??? Lief broertje, zo heb ik het nooit bedoeld hoor...!!!


Om een uur of 3 kwam mamma weer thuis, om meteen daarna weer te vertrekken, maar gelukkig mochten pappa en ik (maar Braais was in geen velden of wegen te zien...) mee! Na een uurtje rijden stopten we en ging de deur van een heel mooi huis open en stond ik oog in oog met een prachtig mannelijk terriertje!! Mijn grote snollebollenhart ging meteen sneller kloppen, maar helaas vond dit terreurtje mij niet zo interessant... AU!!!! De tweede deuk in mijn snollebollenego binnen 1 week...!! Ze zeiden dat Terry misschien niet zo lekker was of pijn had, want er was net een tandje afgebroken. Ik hoop maar dat het daaraan lag, want dan kan ik de volgende keer wel lekker met hem snollebollen!!


Maar gelukkig was ook het leuke mensenpuppy (Mariska) er weer, die heeeeeel leuk met mij speelde! We gingen meteen lekker met z'n allen naar buiten het park in (ome Joost en tante Regine-from the border- gingen ook mee!!) en hebben heerlijk in de sneeuw gerend en gespeeld. Mariska ging steeds sneeuwballen maken maar ik kreeg het maar niet voor elkaar om ze te vangen en naar haar te apporteren... Iedere keer dat ik dacht zo'n sneeuwbal gevonden te hebben, verdween hij weer als sneeuw voor de zon???!!!


Na een tijdje kwamen we bij een meertje waar een hele groep van die eend-dingen dreven. Nieuwsgierig als ik ben, hobbelde ik daar natuurlijk direct naartoe en, oost-indisch doof als ik ben, luisterde ik natuurlijk niet naar pappa, mamma, ome Joost en tante Regine. Zij stonden maar te roepen dat ik terug moest komen, dat het gevaarlijk was etc. maar ik vond die eend-dingen er helemaal niet gevaarlijk uitzien en liep lekker door!! Ineens hoorde ik een harde "KRAK" en toen verdween zomaar de grond onder mijn pootjes!! Direct daarna ging ik koppie onder, en lag ik in het ijskoude water!! Stoer als ik ben, heb ik meteen mijn commandobullentrainingservaring toegepast en begon ik meteen aan mijn eigen reddingsactie. Spartelend en proestend lukte het mij om weer op een ander deel van het bevroren water te klauteren, maar in mijn ooghoek zag ik ineens ook pappa tot aan zijn knien in het water staan!! Was die sukkel ook op het bevroren water gaan staan!!! Wat een dommerik is dat zeg, als ik er al doorheen zak, had hij toch kunnen weten dat het ijs hem heleml niet zou houden...!! Achteraf zei hij dat hij mij wilde komen redden, maar volgens mij is dat alleen maar een excuus om zijn domme actie achter te verbergen! Ome Joost heeft vervolgens pappa uit het water gevist (kon pappa niet eens zelf, de stumperd) en direct daarna zijn we in volle galop naar huis gerend. Zogezegd om warm te blijven, maar ik moet je eerlijk zeggen dat ik het heerlijk vond om ook op die manier weer wat van mijn onuitputtelijke energie kwijt te raken!! Ik heb echt genoten!!!


Afijn, thuisgekomen kreeg pappa droge schoenen, sokken en een broek van ome Joost, en werd ik lekker droog gewreven en in de warme kamer gelegd.


Die tweebeners zijn toch wel rare wezens hoor...! Voeden ze mij op als ware ik een echte commandobullin zodat ik mezelf prima kan redden, vinden ze vervolgens alsnog dat ik gered moet worden, waarna de redder nota bene zelf gered moest worden...!!! Ik zal ze nooit begrijpen denk ik!


Nadat we, aan het einde van de avond, weer in het BBK aangekomen waren, was Broertje nog steeds niet thuis... Gelukkig gingen we meteen naar buuffie Christel, waar ons roedeltje zich weer verenigde en nadat de tweebeners onder het genot van een de belevenissen van de dag hadden uitgewisseld (Braais heeft ren met buuffie Christel gewandeld en geknuffeld en dus ook een geweldig leuke dag gehad) zijn we gezamenlijk naar ons eigen huisje gegaan en gaan...!

Blondie

23:42 uur  

Donderdag, 27 Maart 2014  
15:31 uur